Lions for Lambs

Wat moeten we hier nu weer mee, als europeanen; Een introspectieve poging om de gekwetste amerikaanse ziel te duiden? Een analyse van de huidige identiteitscrisis waar Amerika zich nu in bevindt? Een politiek pamflet dat oproept tot patriottisme?
De Dinsdag-gangers kwamen niet tot en eenduidig antwoord op deze vraag, en zo bracht deze film een pittig gesprek te weeg.
In die opzet is Lions for Lambs (met een uitstekende Tom Cruise, het moet gezegd) dus in ieder geval geslaagd...

Een 7.

Residerend Kwaad

Ik had geen enkele verwachting van deze film. Deel een heb ik gezien, maar daar was ik niet kapot van. Deel twee heb ik links laten liggen, en van het spelletje, waar deze franchise op is gebaseerd, ben ik ook niet zo'n fervent liefhebber.
Tot mijn grote verbazing echter heb ik me geen seconde verveeld. Alles zat er in: zombies, mutanten, trucks in het woestijnzand, crummy dialogen, vleesetende vogels, paramilitair geklede dames... er kwam gewoon geen eind aan! Ik werd terug getransporteerd naar de jaren '80/'90 toen we dit soort pulp uit de videotheek plachten te sleuren. Ik noem bv. titels als Battletruck en Neon City.
Kortom: een hilarische aaneenschakeling van B-film clichés, zelfs de soundtrack was retro!
Meer van dit soort films alsjeblieft!

Een 9.

Blood on the snow

30 Days of Night. Lekker stampende horrorfilm, met prima atmosfeer, frisse, to the point vertolkingen en verrassend expliciete gore. Fijn om te merken dat een oer-horror-icoon (de vampier) nog steeds vers en eng kan worden opgedist. In deze film geen gothic-world weary-barokke bloedzuigers, maar koudbloedige, nietsontziende bruten. De vampier teruggebracht tot zijn essentie: een erg eng monster (brr)

een 8

Michael Clayton

Deze film bood niets nieuws maar was zeer degelijk en daardoor heel prettig. Al hebben we het allemaal een al een keer eerder gezien, boeide hij me toch van het eerste tot laatste moment. Dit voornamelijk door zeer sterk acterende cast. Tilda Swinton de onzekere überbitch, Tom Wilkinson een doorgedraaide wereldverbeteraar en George Clooney als iemand bij wie moreel besef langzaam weer een plek krijgt in een verder door geld gedomineerd leven.

De film deed me verder denken aan Erin Brockovich en The Sweet Hereafter. Zowel als sfeer als themathiek. Een 8.