Beetje gemiste kans, deze derde verfilming van R. Matheson's onvolprezen klassieker. Het eerste uur was boeiend. Niet zozeer door de heer Will Smith, toch een beetje een miscast wat mij betreft, de man is gewoon te 'nice' voor zo'n rol, alswel door de prachtige beelden van een uitgestorven en overwoekerd Manhattan. Leuk waren ook de details, zoals de gefingeerde filmposters op Times Square en de schilderijen van Rousseau en Van Gogh die Robert Neville in zijn huis had hangen. Voor onbepaalde tijd geleend van het MoMA.
Ook de eerste ontmoeting met de mutanten was best ok, hoewel niet echt scary, ze kwamen nl. helemaal uit de computer, en CGI monsters zijn gewoon NIET eng!! Daarna begon het voor mij allemaal aan kracht in te boeten, om vervolgens naar het einde toe helemaal als een soufflé in elkaar te zakken. Een soufflé met een laffe christelijke (kerst)boodschap. Erg jammer.Er had veel meer ingezeten wat mij betreft.
Een krappe 7
1 opmerking:
Z'n hond gaat dood.
Dat vond ik heel erg en tot daar was het echt een ontzettend goede film. Te gekke shots van New York. Een ongelofelijke scène als Robert Neville zelf in een val trapt.
Maar dan gaat dus z'n hond dood en moet je 'm eigenlijk uitzetten en erbij fantaseren dat het net zo afloopt als het boek.
Dan is het misschien wel een dikke 9. Maar ja, dat kan dus niet op dinsdag. Een 7. Een 6. Ik vind 't steeds erger dat ze de kern van het oorspronkelijke verhaal zo verkracht hebben.
Een 5.
Een reactie posten