Cloverfield

Zoals Godzilla in het Japan van 1954 een verwerking was van de atoombom op Hiroshima (het was de japanners destijds door de Amerikaanse 'bezetter' verboden zich openlijk te uiten, in wat voor vorm dan ook, over de atoombommen. Een man in een maf monsterpak die een maquette platstampt trotseerde elke vorm van censuur) is Cloverfield voor de VS de verwerking van 9-11? Wellicht gaat deze stelling wat ver, maar de schokkerige handheld beelden uit de film deden ernstig denken aan de journaalbeelden van 7 jaar geleden. Geen terreuraanslag, maar een nietsontziend razend wezen trapte Manhattan stelselmatig in puin. En hoe! Door de 'found footage' gimmick zaten we er als publiek middenin, wat geweldig spannend was. Tot het eind toe bleef de paniek en de spanning hoog. Een heerlijke rollercoasterride! Zou er een nieuw genre geboren zijn? Binnenkort krijgen we twee zombiefilms in hetzelfde stijlidioom te zien; Romero's Diary of the Dead en het spaanse Rec. Wij wachten vol spanning af...

Als minpunt wil ik wel vermelden dat ik in Cloverfield de hoofdpersonen wel erg 'bland' vond, wat tot gevolg had dat ik het helemaal niet erg vond dat ze één voor één het loodje legden. Daar had toch wel wat meer ingezeten naar mijn mening.

Mede daardoor (maar) een 8

NB: voor degenen die het nog niet wisten: De titel "Cloverfield" betekent verder helemaal niks. behalve dan dat het een zogenaamde codenaam is, van de Amerikaanse regering, voor hetgeen er zich in Manhattan af speelt. Eigenlijk is het de naam van de afrit die producer JJ. Abrams elke dag neemt om zijn studio in Santa Monica te bereiken.
Weten we dat ook weer.

AvP 2: Requiem (for a franchise)

"Wat zonde!" bromde filmclublid Mikko gisteren na afloop van Aliens versus Predator 2. En gelijk had 'ie! De film bewijst op tergende wijze wat er gebeurt als briljante concepten eigendom worden van gemakzuchtige en ongeïnspireerde boekhouders (no offense,Mischa!)
Werkelijk alles wat de Alien eng maakt en de Predator cool maakt verwatert tot een treurige herhaling van horrorclichés. Voeg daarbij de meest harkerige cast vindbaar, en een uit de papierbak gevist scenario en de ramp is compleet.
Het enige wat hout snijdt is de titel; "AvP2 Requiem" want bij deze zijn twee prachtige 80's franchises effectief ten grave gedragen.

Een 2.

(S)Hitman

Scripts gebaseerd op computerspelletjes leveren zelden leuke films op, een enkele uitzondering daargelaten. Is het misschien omdat het oorspronkelijke spelletje gebaseerd is op allerlei Hollywood clichés? Als het spelletje dan vervolgens weer dient als basis voor een film ontstaat er een soort rare "kruip door-sluip door" van genreconventies waardoor de film zo plat slaat als een dooie pint Guinness...

Zo is het ook met Hitman. Het betreffende spelletje heb ik nooit gespeeld, maar ik kan me voorstellen dat het erg leuk is om alles en iedereen zelf neer te knallen en te hakken. Om er anderhalf uur naar te moeten kijken is echter een straf. Voeg daarbij een nogal onvolgbaar plot en een irritante prostituee sidekick, en de ramp is compleet.

Een 3 (één puntje extra voor de kleine bijrolletjes; de ober en de kolonel met het te grote pak)