Ik ben al sinds Blood Simple een liefhebber van de eigenzinnige films van de Coen bros. Toegegeven, ze zijn niet allen even sterk, en de laatste twee waren zelfs erg zwak (Intolerable Cruelty, the Ladykillers) maar met deze eerste boekverfilming in hun oeuvre, revancheren de gebroeders zich op majestueuze wijze en maken hiermee misschien wel hun beste film tot nu toe.
Er viel weer volop te genieten van karakteristieke Coen trademarks: rare typetjes, bevreemdende dialogen in "southern drawl", mooie landschapsshots en weer eens een tas met dollarbiljetten (en heel a-typisch: helemaal GEEN muziek).
Alleen: ditmaal leek het of deze eigenaardigheden wonnen aan kracht omdat ze waren ingebed in een erg sterk verhaal over... ja... waarover eigenlijk? Op het eerste gezicht was het een crime-noir verhaal over een mislukte drugsdeal, maar eigenlijk bleek dat maar een kapstok voor een regelrechte 'morality-play', een parabel over geweld,leven en dood en de onafwendbaarheid en de ogenschijnlijke willekeur van het noodlot. Met een prachtig oog voor detail en met inktzwarte, droogkomische humor werd dit verhaal op een beheerst tempo aan ons ontvouwt. Deze film liet me ademloos achter. Zo goed zie je ze misschien één keer per decennium.
Een 10.
PS: Javier Bardem is geweldig als de psychopaat Anton Shigur. Hoe kan je als acteur een personage neerzetten dat tegelijkertijd ijzingwekkend, ontroerend (de sokjes) en dolkomisch is? Een oscar meer dan waardig!!!
2 opmerkingen:
"We're sometimes surprised when people laugh at certain places, although we're never bothered by it," Joel Coen said. "Every now and then, you get a laugh in really unexpected places."
Lijkt mij een aardige samenvatting van de film. Ik heb zelden zo gelachen om extreem spannende momenten. Enorm knap dat de broertjes een echte Coen-film konden maken van een boekverfilming, en zeker van een boek van Cormac McCarthy, die zelf niet echt bekend staat om zijn enorme gevoel voor humor.
Waarmee ik meteen maar naar het einde van de film SPOILER. Op het web zijn er natuurlijk meteen al de nodige forumruzies gaande, waarbij de kampen verdeeld zijn tussen "if you didn't like the ending you don't get this film" en "if you liked the ending you don't get this film". Ik zelf had er toch ook wel een dubbel gevoel bij. Ik vond het wel mooi dat de film niet met een knal eindigde en een beetje mocht doorborrelen, maar ik had vooral het gevoel te kijken naar De Titelverklaring, dat verplichte nummertje bij boekbesprekingen op de middelbare school. Een beetje pretentieus dus..
En dan ook nog die discussie naderhand, waarbij bleek dat we misschien sommige scenes als droomscenes moeten interpreteren...?! Daar moet ik nog even heel lang over nadenken.
maar... wel een 9!
Tsja, vooral het eerste deel vond ik bijzonder mooi gefilmd, prachtige locaties, sterke dialogen stevig acteerwerk...maar van het einde begreep ik geen flikker, zat ook eerlijk gezegd aan andere dingen te denken en toen was de film ineens afgelopen.
Zeker niet hun beste film, maar toch een 8.
Een reactie posten