Argh! Niet weer zo'n post 9-11 thriller over de War on Terror! Zo'n film die cliché op cliché stapelt, zo'n film waarin er maar twee soorten Arabieren zijn; de zwetende, bomgordeldragende godsdienstwaanzinnige, of de vloeiend engels sprekende, aan Harvard afgestudeerde gentleman, die de Amerikaanse hoofdpersonen (en dus ons,het publiek) moet uitleggen hoe genuanceerd je moet denken over de problematiek in het Midden-Oosten.
De CIA agenten die op de bommenleggende fanatici moeten jagen hebben gewetensnood, want Amerika is nu eenmaal niet zo geliefd sinds de inval in Irak en daar is men zich terdege van bewust. Zucht.. Het doet je haast met weemoed terugverlangen naar de tijden van de Tweede Wereldoorlog of de Koude Oorlog. Het vijandsbeeld was in de bioscoop in ieder geval eenduidiger. Nazi's en Commies waren gewoon lekker slecht (zonder nuance) en konden moeiteloos om zeep worden geholpen. Of het per sé moreel verantwoorde films opleverde is een punt van discussie, maar ze waren in ieder geval leuker om naar te kijken.
De plot van Body of Lies behelst niet meer dan een suffig spionageverhaaltje waar James Bond slechts zijn neus voor zou ophalen en voor de rest wordt er heel veel rondgereden in glimmende SUV's en wordt er erg stoer gebruik gemaakt van moderne technische snufjes. Ondertussen moeten wij een beeld krijgen van de complexe problemen waar de doorsnee terroristenjager mee te maken heeft anno 2008,en hoe wijd verbreid het netwerk van Jihadisten wel niet is. Huuu!!! ENG hoor!!
Ridley Scott is een vakman en kan een mooi shot maken. Het ziet er dan ook allemaal fraai en slick uit. Maar het kan de veel te lange en de zich door mul woestijnzand voortslepende, oersaaie film niet redden.
Een 4
Geen opmerkingen:
Een reactie posten