Intiem, bijna teder portret van een aan lager wal geraakte, uitgerangeerde Pro-wrestler op leeftijd, mooi neergezet door Mickey Rourke, die hier misschien wel een letterlijk op zijn lijf geschreven rol vertolkt. We volgen de hoofdpersoon van dichtbij, bijna op de huid gefilmd, en zien hem 'worstelen' met zijn dochter (die niks van hem wil weten) een paaldanseres waar hij de hots voor heeft ( zij is net als hij op leeftijd en eigenlijk uitgerangeerd) een lullig baantje in de supermarkt en nog meer banale details van een leven aan de zelfkant van het bestaan.
De kracht van deze film zit hem in het oog voor detail, waarmee de lulligheid van het pro-wrestling circuit anno nu wordt getoond. In de jaren 1980 trok dit fenomeen waarschijnlijk volle zalen. Hedentendage is het gedegradeerd tot een marginaal soort vermaak dat zich afspeelt in ranzige buurtcentra en congreszaaltjes.
Zwakte van de film zit hem in het feit dat het script zich ontwikkelt volgens de platgetreden paden van dat typische Amerikaanse fenomeen; de sportfilm. De held van weleer gaat ondanks alle tegenslag proberen nog één keer te vlammen in een poging zijn oude glorie te doen herleven, al koste het hem zijn kop. Een inwisselbaar verhaaltje dat we al honderden keren hebben zien langskomen. Jammer, want met een origineler script was het waarschijnlijk een heel goede film geweest in plaats van 'slechts' een sympathieke.
Een 7.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten