Eens in de zoveel tijd komt er een film langs die je zo'n goed gevoel geeft dat 'ie alle kritiek doet verstommen. Natuurlijk; er is op Slumdog Millionaire best een hele hoop aan te merken. Het spel van de acteurs is vlakjes hier en daar en het verhaal is één groot platgetreden cliché.
Ik zou zo nog wel even door kunnen gaan, maar ik doe het niet, want Slumdog Millionaire heeft één grote troef; de film heeft een groot warm kloppend hart. Het verhaal van de twee broers Malik, die samen vroeg volwassen worden door het 'dog eat dog' straatleven in de sloppen van Mumbai is op zo'n treffende wijze aandoenlijk en ontroerend in beeld gebracht, dat je alle minpuntjes snel vergeet en voor lief neemt. Verteltechnisch zijn de 'Who wants to be a Millionaire' kwis, en de vragen die de hoofdpersoon Jamal daarin moet beantwoorden, een gouden vondst. Met elke kwisvraag gaan we met Jamal terug naar het moment in zijn jeugd waarop hij het antwoord op die vraag leerde, waardoor er een spannende en meeslepende raamvertelling ontstaat. Een prachtig modern sprookje en een film om onmiddellijk in je hart te sluiten. Een triomf!
Een welverdiende 8
PS: On a more personal note vond ik het een keer leuk om een hoofdpersoon te zien die het meisje wint door het spelen van een kennisspelletje... Hulde aan alle 'unsung heroes' van de trivia!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten