Wat heerlijk toch dat er filmmakers zijn zoals Sam Raimi. Een regisseur die niet te beroerd is terug te keren naar zijn nederige horror-roots (ipv er met opgetrokken neus afstand van te nemen) schijnbaar alleen om even te zien 'of 'ie het nog wel in zijn vingers heeft'. Niks geen pretentie, niks van dat al, gewoon een ouderwetse Sam Raimi film dus. Kolderiek en maf, kortom heerlijk. Drag me to Hell is een feest.
Een 9
PS: Had er nou alleen niet een heel klein rolletje voor Bruce Campbell in kunnen zitten? Of had 'ie geen tijd.... of geen zin?
2 opmerkingen:
Ja, ik heb ook genoten. De kritiek op de film was dat hij te "doorsnee" was voor een Raimi, maar dat vond ik juist het leuke. DMTH wisselt constant van toon, waarbij Zemeckis-achtige Hollywood suspence wordt afgewisseld met onversneden Raimi-slapstick. Een hele leuke combinatie. Ik vond de ouwe Raimi altijd te absurd om echt eng te zijn (natuurlijk op Evil Dead 1 na. Die was ECHT eng!).
Hij gaat niet in de analen van de grote griezelfilms, maar krijgt van mij toch een 9.
Wat leuke slapstickmomenten met goedkope schrikeffecten kunnen niet de traagheid en slapheid van de rest van de film goedmaken.
Je moet tegenwoordig toch echt wat meer te bieden hebben dan malle camerabewegingen, ook al ben je de grote 'Sam Raimi'..
Na het zien direkt weer vergeten, aanvankelijk een 6,5, daarna een 6, nu toch echt niet meer dan een 5.
Een reactie posten