The Day the Earth Stood Still

Ik zat me gisteren, bij het zien van deze remake van de film van Robert Wise uit 1951, af te vragen wat ik nou toch zo leuk vond aan het origineel. Die film moet je echt in zijn tijdsgewricht zien; WO II is net 6 jaar geleden afgelopen en de VS zijn volop verwikkeld in de Koude Oorlog. Amerika is als de dood voor alles wat communistisch is. Klaatu, de vredelievende buitenaardse boodschapper uit the Day the Earth Stood Still, komt de mensheid waarschuwen om haar zelf-destructieve krachten in te perken en vooral geen oorlog meer te voeren. Hij wil daartoe de VN toespreken (en slaagt daar uiteindelijk ook in) Zijn vredelievende boodschap en de kennis dat we niet alleen zijn in het heelal leiden ertoe dat de mensheid zich verenigt in pais en vree. Halleluja! De film draagt hiermee een heel naïeve, maar sympathieke en hartgemeende vredesboodschap uit. Daarmee vormt de film een welkome afwisseling in de hele rij SF films uit de 50's waarin 'Bugeyed Creatures from Mars' de mensheid bedreigen, en is de film de grootste inspiratie voor Spielberg's latere 'Close Encounters of the Third Kind'. Afgezien van het voorgaande kent de film voor zijn tijd vooruitstrevende special effects, een prachtige glimmend zilveren vliegende schotel en dito robot, en de gebeeldhouwde kop van Klaatu, gespeeld door Michael Rennie in een glitterpyjama.
Kortom, ik zat het me dus af te vragen en ik kwam tot de conclusie dat het origineel (doch lang geleden gezien) verreweg superieur was (zoals helaas ZO vaak het geval) aan deze remake. Anno 2008 zijn we de naïviteit van 50's SF allang voorbij en moet je toch wel met meer 'clout' komen dan dit flinterdunne verhaaltje waarin een jezus-achtige (op water lopende) alien ons komt vernietigen omdat wij als mensheid moeder aarde naar de gallemiezen aan het helpen zijn. De film mist urgentie, plot en (node gemist) humor waardoor het allemaal een oersaaie veel te lange voorspelbare zit wordt. Wie steekt er toch geld in dit soort derivatieve troep en waar blijft degene die weer eens ECHT iets met het genre SF durft te zeggen zoals destijds Robert Wise? Het blijft steeds zo'n gemiste kans en dat is heel frustrerend voor een echte liefhebber zoals ik. Het genre verdient veel beter en meer dan dit.

Ik kom dit keer niet verder dan een heel lullige 1.