Oef! Wat een lange zit, dit, zich traag voortslepende relaas van een man die omgekeerd leeft, dwz, hij wordt als oude man geboren (tenminste, als kind in een oud lichaam) en sterft uiteindelijk als,weer kinds geworden, baby. Op zich en sterk absurd gegeven maar merkwaardigerwijs niet echt veel aandacht aan wordt besteed. Het personage Benjamin Button lijkt eerder een kapstok waaraan een met brede stroken geschilderde kroniek van de twintigste eeuw wordt opgehangen. Hij lijkt een flets 'lijdend voorwerp' dat zich slechts laat inkleuren door de personages die hij op zijn omgekeerde levenspad ontmoet. Het eerste uur is dit best amusant en zitten er mooie scènes in (met name die van zijn tijd op de sleepboot van Captain Mike) maar nadat de film zich verder voortsleept, en het besef je als kijker je begint te dagen 'that you're in it for the long haul' wordt het naar het einde toe een vrij tergende ervaring.
De film blijft op alle terreinen vlak en ééndimensionaal en verwordt langzaamaan tot één groot kitscherig cliché. Met name het centrale liefdesdrama, tussen Benjamin en zijn grote liefde Daisy, het 'hart' van de film, is onovertuigend en snurkverwekkend saai. Tevens lijkt elke sleutelscène uit deze film zich letterlijk te spiegelen aan een volstrekt identieke variant uit de film Forrest Gump (zelfde scenarioschrijver). Nou was die film óók één groot en lang Norman Rockwell prentenboek, maar daar viel nog een hoop in te lachen. Bij Benjamin Button was dat echter niet het geval. How curious indeed....
Gisteren nog een 6,
nu, in the cold light of day.....slechts een 5
9 opmerkingen:
Toegegeven dat ie wat aan de trage kant was vond ik het desalnietemin eigenlijk een hele mooie film..
Het begin was wat langgerekt, het stuk op die boot vond ik vrij overbodig (wat een suffe kapitein..) maar vooral de 2 helft vond ik goed.
Extra punt voor de wonderschone cinematografie,
een 8.
Huh? Ben je ziek?
Broertjes zijn 't nooit eens ha ha, al was het alleen al om het principe.
Nee nu even serieus, dit was toch je reinste bouquet reeks dweilerij. Het eerste uur zat de vaart er nog wel een beetje in en was hij bij tijd en wijlen ook wel grappig en/of aandoenlijk maar vanaf het moment dat hij terug kwam uit de oorlog was het dikke stront met tranen en dan nog net niet in soft focus. Inderdaad plenty of overbodige hoofdstukken in deze film en dan vond ik dat deel met Captain Mike, het enige nog wat kleurrijke personage in deze prent nog wel leuk.
Maar waar hebben we het eigenlijk over, door z'n overbodig lange tijdsduur verdient ie sowieso geen voldoende, een 5
volgens mij houdt Mikko ons voor het lapje
Nee,
ik vond het echt een leuke film, sorry..wat lang, kapt. Mike belachelijk en ik moest me soms over het feit zetten dat hij op een combinatie van prins Bernhard en Bart de Graaf leek maar ik heb me prima vermaakt..
Misschien komt het omdat ik m woensdagochtend ontspannen op de bank heb gekeken?
Tsja, smaken verschillen...
Nou breekt me klomp... Nou ja.
Je hebt niet eens klompen.
En jij hebt geen smaak
Ik was erg benieuwd naar het in beeld brengen van het jonger en ouder worden van Daisy en Brad, en dat vond ik wel heel goed gedaan!
Alleen jammer dat het enige wat ik aan deze lange zit overhoud een enorme angst om oud te worden is.
Een reactie posten