Vaardig gemaakte, barokke thriller. Misschien wat zwaar aangezet en kitscherig bij tijd en wijle, maar het vliegt nergens uit de bocht, zoals we van oude rot Martin Sorcese wel mogen verwachten. De film laat zich makkelijk zien als een spannend horror-mysterie, met een Sixth Sense-achtige plottwist aan het eind (die ik hier zal respecteren voor degenen die hem nog gaan zien) maar wat mij betreft ging de film voornamelijk over de grens tussen realiteit en gekte, en geeft in mijn beleving een mooi beeld van iemand die gevangen zit in een diepe, diepe psychose.
De film is prachtig geconstrueerd en blijft mede door het sterke spel (zelfs Di Caprio vind ik te pruimen dit keer) tot aan het einde boeiend. Minpunten zijn misschien de lengte en de neiging tot uitleggerigheid, maar die zijn wat mij betreft niet al te storend.
Een 9
3 opmerkingen:
Je zou er eigeblijk met dikke letters SPOILER ALERT boven moeten zetten, want bij deze film beloven dat je de twist niet zal verklappen maar de film omschrijven als de verbeelding van een persoon in een diepe psychose is als zeggen dat je de twist van de Sixth Sense niet zal verklappen en hem dan omschrijven als een film over een man die niet beseft dat hij dood is.
En daar hebben we meteen het probleem bij de horens gevat. Je kunt tegenwoordig geen film met een psychologisch tintje meer kijken of je zit de godganse tijd te gissen naar de twist (de ultieme twist zou eigenlijk het ontbreken van een twist zijn). Shutter Island speelt daar ook een spelletje mee, door een aantal mogelijk aankomende twists te suggereren. De uiteindelijke twist vond ik dan ook een behoorlijke dooddoener.
Maar.... dat had denk ik voor elke variant gegolden. Daarom ben ik hem over de afgelopen dagen toch meer gaan waarderen. Ik denk dat als ik hem nog een paar keer op de televisie voorbij laat komen hij misschien toch nog bij het rijtje Scorsese klassiekers mag.
Dus toch nog een 8 met potentie tot 9.
Oh ja, for the record: Ook Dachau had als motto Arbeit macht Frei (alleen niet in zo'n Auschwitz-boog boven het hek geschreven, maar recht geschreven, in het ijzer van de poort zelf verwerkt).
Ik vond m net zo plat als the Departed. Die hele twist waar zo gewichtig over wordt gedaan had ik na 20 minuten al door, waardoor ik een veels te lange 75 minuten werd getrakteerd op vermoeiend Hitchcockje spelen.
Doe eens origineel zou ik zeggen.
Met moeite een 6.
Met die opmerking over die psychose verklap ik op zich toch niks? Nou ja, voor degenen die doordenken dan... hihi
Nogmaals: volgens mij ging het helemaal niet om die plottwist (tenminste wat mij betreft niet) maar veel meer over de grens tussen realiteit en waanbeelden.
Ik vond het een prachtige film hoor!
Een reactie posten